Cechy stylu radzenia sobie u pacjentów z chorobą wieńcową
Department of Psychotherapy, Federal State Educational Institution of Higher Education the Russian National Research Medical University named after N. I. Pirogov of the Ministry of Public Health of the Russian Federation, Russian Federation, Moscow
Adres do korespondencji: Valeriia Alexeevna Manina, Department of Psychotherapy, Federal State Educational Institution of Higher Education the Russian National Research Medical University named after N. I. Pirogov of the Ministry of Public Health of the Russian Federation, Str. Ostrovitiyanova, 1, 117997 Moscow, Russian Federation, tel.: 89225425440, e-mail: valeriamanina@gmail.com
Psychiatr Psychol Klin 2019, 19 (4), p. 407–410
DOI: 10.15557/PiPK.2019.0044
STRESZCZENIE

W niniejszej pracy omówiono specyficzne cechy stylu radzenia sobie u pacjentów z chorobą wieńcową. Według autorów ocena cech stylu radzenia sobie u osób z chorobami somatycznymi, a w szczególności cierpiących na choroby układu krążenia, ma zasadnicze znaczenie dla poprawy skuteczności procesu rehabilitacji. Analiza wyników poprzednich badań wykazała, że pacjenci z chorobą wieńcową częściej uciekają się do takich mechanizmów obronnych, jak projekcja, intelektualizacja i zaprzeczenie, oraz strategii radzenia sobie typu wyparcie i konfrontacja. Celem niniejszego badania było zidentyfikowanie cech stylu radzenia sobie u pacjentów z dławicą piersiową stabilną. W badaniu wzięło udział 100 osób: 50 pacjentów z dławicą piersiową stabilną i 50 osób bez schorzeń układu krążenia w wywiadzie, w przedziale wiekowym od 52 do 56 lat. Główne metody badawcze obejmowały wywiad kliniczny; metody diagnostyczne: dotyczące oceny wskaźnika stylu życia (Life Style Index); metodę diagnostyczną strategii radzenia sobie opracowaną przez E. Heima; Kwestionariusz Radzenia Sobie w Sytuacjach Stresowych (Coping Inventory for Stressful Situations, CISS); test badający podejście pacjenta do choroby (Type of Person’s Attitude towards the Disease); metody przetwarzania matematycznego i oceny statystycznej. Pacjenci z dławicą piersiową stabilną stosują psychologiczne mechanizmy obronne częściej niż osoby zdrowe. Wykorzystują ponadto nieadaptacyjne strategie radzenia sobie – również częściej niż osoby zdrowe będące w tym samym wieku. Uzyskane dane korelują z rodzajem podejścia do choroby: przewagą typu wrażliwego, melancholicznego i neurastenicznego. Cechy te należałoby uwzględnić podczas opracowywania spójnego podejścia do programu rehabilitacji obejmującego psychokorekcję pacjentów z chorobą wieńcową.

Słowa kluczowe: choroba wieńcowa, zachowanie w chorobie, radzenie sobie