Celem niniejszej pracy jest przedstawienie dostępnych w Polsce, rzetelnych statystycznie narzędzi diagnostycznych do klinicznej oceny ryzyka, skłonności i tendencji samobójczych. Przedstawione w artykule wnioski, oparte na dostępnych w bazie danych Google Scholar badaniach naukowych, dają – według autorów – możliwość swobodnego doboru narzędzi zgodnie z indywidualnymi potrzebami, preferencjami oraz uwarunkowaniami zawodowymi osoby przeprowadzającej badanie. Opisane narzędzia różnią się poziomem trudności oraz czasochłonnością. Należy zaznaczyć, że niektóre z nich wymagają posiadania dyplomu psychologa lub ukończenia specjalistycznego szkolenia, co zostało wskazane i opisane w artykule. Wybór formy badania pozostaje w gestii diagnosty. Pełna ocena kliniczna osób będących w kryzysie psychicznym wymaga wyjątkowej uważności, gdyż niejednokrotnie wiąże się z potrzebą rozważenia i podjęcia decyzji o rozpoczęciu, utrzymaniu lub zakończeniu hospitalizacji. Decyzja ta bywa bardzo trudna ze względu na specyfikę subiektywnych myśli osoby badanej, które mogą być niemożliwe do zwerbalizowania. Znajomość narzędzi diagnostycznych jest jedną z kluczowych kompetencji twardych, niezwykle potrzebnych w pracy personelu medycznego, gdyż wykorzystanie ich w znacznym stopniu ułatwia prowadzenie wywiadu, nadaje strukturę rozmowie oraz dostarcza badaczowi wiedzy na temat stopnia kryzysu lub historii prób samobójczych pacjenta. Należy pamiętać, że opisane poniżej kwestionariusze są tylko częścią procesu diagnostycznego, gdyż pełna i rzetelna ocena stanu psychicznego wymaga od osoby badającej przede wszystkim nawiązania dobrej relacji z pacjentem, opartej na zrozumieniu jego stanu oraz wrażliwości na jego emocje, myśli i zachowania.

samobójstwo, narzędzia diagnostyczne do badania osób w kryzysie samobójczym, kryzys samobójczy