Wprowadzenie i cel: Niniejsza praca przedstawia wyniki badań dotyczących funkcjonalnej łączności i psychopatologii fenomenologicznej, aby odpowiedzieć na pytanie „Czy istnieje związek między zaburzonym ukrytym i jawnym doświadczeniem czasowym a zaburzoną interakcją w ramach trzech uniwersalnych sieci funkcjonalnych u pacjentów ze schizofrenią?”. Przedstawiono hipotezę na temat schizofrenii w kategoriach braku synchronizacji zakłócającego konstytucję jaźni. Materiał i metody: Pięciu pacjentów ze schizofrenią (wynik Positive and Negative Syndrome Scale, PANSS ≥40) i pięć zdrowych osób z grupy kontrolnej zostało poddanych skanowaniu (fMRI w stanie spoczynku) podczas dwóch prób trwających po 6 minut i 34 sekundy każda. W pierwszej próbie uczestników poproszono o zamknięcie oczu i nie przedstawiono im żadnego bodźca. W drugiej próbie na ekranie wyświetlano zegar cyfrowy. Wyniki: W celu porównania obu grup zastosowano test t dla dwóch prób, wykazując aktywność jądra ogoniastego i bladego związaną z jawnym doświadczeniem czasowym (p < 0,01), potwierdzoną badaniami jąder podstawy dotyczącymi ich udziału w zarządzaniu strukturą skroniową dla ruchu i poznania. Aktywność związana z ukrytym doświadczeniem czasowym nie wykazała istotnych statystycznie różnic (p < 0,05, p < 0,001). Doszło do utraty konkurencji między SAL/DMN a CEN/Insula, zamiast tego nastąpiła stała aktywacja DMN i koaktywacja z SAL (w tym Insula), jak donoszą badania. CEN jest dezaktywowany w obu przypadkach (z wyjątkiem środkowego zakrętu skroniowego), zamiast DMN, który dezaktywuje się podczas aktywności CEN u zdrowych osób. Wnioski: Niniejsza praca sugeruje ugruntowanie pojęcia jaźni na doświadczeniu czasowym. Rozważono ograniczenia i implikacje badań.

schizofrenia, doczesność, potrójna sieć, czas przeżyty, psychopatologia fenomenologiczna