Wprowadzenie i cel: Głównym celem badania było rozpoznanie predyktorów zdrowia psychicznego w populacji polskiej oraz ocena zapotrzebowania na różne formy wsparcia (psychologiczne, finansowe, edukacyjne, zawodowe itp.) w pierwszej fazie pandemii COVID-19. Materiał i metody: W badaniu wykorzystano dane demograficzne oraz pytania dotyczące pandemii COVID-19. Do oceny stanu zdrowia psychicznego i funkcjonowania psychosomatycznego zastosowano General Functioning Questionnaire (GFQ-58) oraz State-Trait Anxiety Inventory (STAI). Dodatkowo uczestnicy wskazywali występujące u nich objawy psychologiczne i somatyczne. Wyniki: Uczestnicy zgłaszali liczne objawy psychologiczne i somatyczne związane z pandemią COVID-19. Analizy regresji krokowej ujawniły istotne predyktory stanu zdrowia psychicznego, poziomu lęku oraz nasilenia objawów psychologicznych i somatycznych. Do wskaźników ryzyka zaliczono: aktualne leczenie psychiatryczne, wcześniejszą historię leczenia psychiatrycznego lub psychologicznego w trakcie pandemii COVID-19, ograniczenie kontaktów międzyludzkich i aktywności fizycznej, potrzebę wsparcia finansowego, trudności w obszarze pracy i edukacji, bezrobocie oraz płeć żeńską. Zaobserwowano istotne różnice między płciami – kobiety zgłaszały wyższe nasilenie objawów psychologicznych i somatycznych oraz częściej doświadczały objawów bezpośrednio związanych z pandemią. Mężczyźni rzadziej deklarowali bezpośrednie objawy związane z pandemią, jednak jej konsekwencje w większym stopniu wpływały na ich zdrowie psychiczne i ogólne funkcjonowanie. Wnioski: Pandemia COVID-19 miała istotny wpływ na funkcjonowanie psychosomatyczne badanych, jednak charakter tego wpływu różnił się w zależności od płci. Możliwe jest wyodrębnienie specyficznych wskaźników ryzyka związanych z pogorszeniem zdrowia psychicznego podczas pandemii COVID-19.