Choroba Alzheimera jest najczęstszą przyczyną otępienia na świecie i pozostaje jednym z najpoważniejszych wyzwań współczesnej medycyny. Wobec braku terapii modyfikujących jej przebieg podstawę postępowania terapeutycznego stanowi leczenie objawowe z wykorzystaniem inhibitorów cholinoesterazy i memantyny. Rywastygmina jest wyjątkowym inhibitorem cholinoesterazy, działającym zarówno na acetylocholino-, jak i butyrylocholinoesterazę, dostępnym w postaci doustnej i transdermalnej. W niniejszej pracy poglądowej przedstawiono aktualne dane dotyczące roli rywastygminy w leczeniu choroby Alzheimera, ze szczególnym uwzględnieniem systemów transdermalnych. Omówiono także właściwości farmakologiczne leku, skuteczność kliniczną oraz tolerancję i bezpieczeństwo stosowania postaci doustnych oraz przezskórnych, a także praktyczne aspekty rozpoczynania leczenia i zmiany terapii z postaci doustnej na transdermalną. Ponadto przedstawiono najnowsze dane dotyczące systemów transdermalnych o wydłużonym czasie stosowania, aplikowanych dwa razy w tygodniu. Transdermalne postacie rywastygminy zapewniają stabilniejsze stężenia leku w osoczu, lepszą tolerancję ze strony przewodu pokarmowego i poprawę adherencji w porównaniu z postaciami doustnymi. Systemy transdermalne o wydłużonym czasie stosowania mogą dodatkowo zmniejszać obciążenie pacjentów i opiekunów, potencjalnie zwiększając skuteczność leczenia w warunkach codziennej praktyki klinicznej. Rywastygmina w postaci transdermalnej stanowi wartościową opcję w leczeniu objawowym choroby Alzheimera, szczególnie u pacjentów z nietolerancją terapii doustnej lub trudnościami w przestrzeganiu zaleceń terapeutycznych.

choroba Alzheimera, rywastygmina, inhibitory cholinoesterazy, systemy transdermalne, leczenie otępienia, adherencja, opiekunowie