Obiektywna ocena aktywności dzieci z diagnozą ADHD
Katedra i Klinika Psychiatrii CM UMK. Kierownik: prof. dr hab. n. med. Aleksander Araszkiewicz (Małgorzata Dąbkowska) Katedra Fizjologii CM UMK. Kierownik: prof. dr hab. n. med. Małgorzata Tafil-Klawe (Tadeusz Pracki, Daria Pracka) Correspondence to: Małgorzata Dąbkowska, Klinika Psychiatrii CM UMK, Oddział Dzienny Psychiatrii Dzieci i Młodzieży, ul. Kurpińskiego 19, 85-096 Bydgoszcz, tel.: 052 585 42 56, e-mail: gosiadab@interia.pl, gosiadabkowska@yahoo.com
STRESZCZENIE

Stawiając diagnozę ADHD, lekarze opierają się przede wszystkim na subiektywnej ocenie według kwestionariusza diagnostycznego. Zmiany aktywności ruchowej są często obserwowanym objawem ADHD. Metodą, która pozwala na precyzyjny i obiektywny pomiar aktywności ruchowej, jest aktografia.

Metoda: Nowy, mały aktograf, będący minikomputerem noszonym na przegubie, umożliwia obiektywną ocenę i jest szczególnie przydatny do badania dzieci ze względu na swoje rozmiary. W badaniach wzięło udział 32 chłopców i 5 dziewcząt zdiagnozowanych w kierunku ADHD. Dzieci z ADHD były oceniane aktograficznie, a rezultaty porównywano pod kątem wieku i płci. Dokonano obiektywnego pomiaru poziomu aktywności (aktograficznego) w grupie dzieci z podtypem ADHD: mieszanym i z przewagą zaburzeń uwagi. Aktograf był noszony przez 37 dzieci (32 chłopców i 5 dziewcząt) przez trzy doby. Czternastu pacjentów miało rozpoznany podtyp z przewagą zaburzeń uwagi, 23 dzieci – podtyp mieszany ADHD. Aktywność była oceniana jako średnia wartość w przedziałach 30-minutowych.

Wyniki: Nie zanotowano różnic w aktywności między podtypami ADHD. Wyniki pomiaru aktywności nie korespondowały z oceną kliniczną.

Wnioski: Uzyskane wyniki nie potwierdzają podziału na podtypy ADHD wg klasyfikacji DSM-IV i większej aktywności dzieci z podtypem mieszanym w porównaniu z dziećmi z podtypem z przewagą zaburzeń uwagi.

Słowa kluczowe: diagnoza, ADHD, ruchliwość, aktograf, podtyp ADHD, dzieci