2009, Vol 9, No 1
Zaburzenia psychiczne w ciąży i poporodowe oraz ich leczenie
STRESZCZENIE

Leczenie kobiet ciężarnych z zaburzeniami psychicznymi wymaga uwzględnienia ryzyka związanego z chorobą i jej nieleczeniem oraz wynikającego z działania leków na rozwój i zdrowie dziecka. Decyzja o leczeniu musi uwzględniać aktualne dane z literatury. W zaburzeniach nawracających i z ryzykiem ciężkiego nawrotu często utrzymanie leczenia jest bezpieczniejsze niż odstawienie leku. Lekarz i pacjentka powinni omówić znane dane o ryzyku działania teratogennego leku, jak również inne dane o efekcie zaniechania i prowadzenia leczenia. Zawsze należy stosować najniższe skuteczne dawki, dzielone na kilka porcji w ciągu doby, unikać politerapii, dostosowywać dawki do okresu ciąży, podawać preparaty zapobiegające toksycznemu działaniu leków (witamina K, kwas foliowy). W okresie przed porodem należy maksymalnie zredukować dawkę podawanego leku. W pracy przedstawiono aktualne dane o zaburzeniach psychicznych w ciąży i połogu oraz o działaniu teratogennym i wpływie na kondycję dziecka i jego rozwój różnych leków psychotropowych (TLPD, SSRI i innych leków przeciwdepresyjnych, klasycznych neuroleptyków i nowych leków przeciwpsychotycznych, stabilizatorów nastroju, benzodiazepin) i elektrowstrząsów.

Słowa kluczowe: ciąża, połóg, zaburzenia psychiczne, postępowanie, leczenie
POBIERZ ARTYKUŁ (PDF)
Dylematy bioetyczne. Badania naukowe, metodologia
STRESZCZENIE

Druga połowa dwudziestego wieku zaznaczyła się poważną dyskusją nad zasadami etycznego postępowania w badaniach naukowych oraz w postawie wobec osób chorujących. Pozostawało to w związku z konstrukcją oraz użyciem bomby atomowej i doświadczeniami medycyny nazistowskiej. Początkowo dyskusję zdominowały prawa człowieka, a pod koniec wieku – naczelna wartość życia. Wprowadzono nowy termin – „bioetyka”. W medycynie szczególną wagę przywiązywano do rzetelnego informowania pacjentów o potencjalnych korzyściach i ryzyku związanym z leczeniem, zwłaszcza eksperymentalnym, oraz do wyrażenia zgody na proponowane procedury. Zwraca się uwagę, że istotą zgody jest porozumienie i że jej osiągnięcie ma charakter procesu. Oznacza to między innymi możliwość wycofania zgody w każdym momencie udziału w procedurze. Spośród wielu nierozwiązywalnych problemów bioetyki omówione zostaną dwa związane z rozumieniem zgody oraz konsekwencjami znaczenia, jakiego nabrały w paradygmacie naukowości metody obiektywizujące ocenę. Ocena etycznego aspektu postępowania lekarskiego została powierzona komisjom etycznym. Zwrócono uwagę na niebezpieczną formalizację postępowania przed komisjami.

Słowa kluczowe: bioetyka, wartości, badania naukowe, metodologia, zgoda
POBIERZ ARTYKUŁ (PDF)