Terapia indywidualna i rodzinna w pracy z dziećmi z lękiem nocnym

Klinika Psychiatrii Dzieci i Młodzieży UM w Poznaniu. Kierownik Kliniki: prof. dr hab. n. med. Andrzej Rajewski
Correspondence to: Małgorzata Talarczyk, Klinika Psychiatrii Dzieci i Młodzieży UM w Poznaniu, ul. Szpitalna 27/33, 60-572 Poznań, e-mail: talarczyk@psycholog-ambulatorium.pl

PSYCHIATR. PSYCHOL. KLIN. 2014, 14 (2), p. 122–126
DOI: 10.15557/PiPK.2014.0017
STRESZCZENIE

W artykule została opisana terapia indywidualna i rodzinna, prowadzona w przypadku zgłaszanych przez rodziców zaburzeń snu u dzieci. Objawy dotyczyły dzieci w wieku 7–12 lat i polegały na trudnościach w zasypianiu bez fizycznej bliskości rodzica lub wybudzaniu się dziecka w nocy i odczuwaniu lęku oraz potrzeby bliskiej obecności rodzica. Prezentowany model psychoterapii został opracowany przez autorkę w oparciu o wieloletnią praktykę kliniczną. Terapia była prowadzona ambulatoryjnie: psychoterapia rodzinna w podejściu systemowym, natomiast terapia indywidualna dziecka – w podejściu behawioralno-poznawczym. Zarówno terapię indywidualną, jak i rodzinną prowadziła jedna terapeutka, co zgodnie z przyjętym założeniem, aby różne formy terapii realizowane były przez różnych terapeutów, może budzić kontrowersje. Autorka podaje powody uzasadniające prowadzenie psychoterapii dziecka i terapii rodzinnej przez jednego terapeutę, powołując się na wielopoziomowy integracyjny model terapii Larry’ego Feldmana. W wielopoziomowym modelu integracyjnym Feldman podkreśla, iż w problemach dziecięco-młodzieżowych szczególne znaczenie ma łączenie psychoterapii indywidualnej i terapii rodzinnej, zarówno w diagnostyce klinicznej, jak i w rozwiązywaniu problemów emocjonalnych, behawioralnych oraz interakcyjnych. Diagnostyczne rozmowy indywidualne wnoszą cenne informacje dotyczące obszarów intrapsychicznych, co umożliwia stawianie hipotez oraz ich weryfikowanie w procesie terapii indywidualnej. Natomiast konsultacyjno-diagnostyczne sesje rodzinne pozwalają na stawianie hipotez dotyczących relacji rodzinnych oraz ich udziału w rozwoju lub podtrzymywaniu problemów. Zdaniem autorki artykułu w pracy terapeutycznej z dziećmi i młodzieżą szczególnie cenne jest zwracanie uwagi zarówno na procesy intrapsychiczne, jak i interpersonalne, gdyż są one w okresie rozwojowym ze sobą ściśle powiązane, są też komplementarne i synergiczne.

Słowa kluczowe: lęk nocny, terapia rodzinna, terapia indywidualna, wielopoziomowy integracyjny model terapii, psychoterapia dzieci i młodzieży