Leptynooporność u pacjentów z przewlekłą schizofrenią
1 Department of Old Age Psychiatry and Psychotic Disorders, Medical University of Lodz, Łódź, Poland
2 Department of Biological Psychiatry of the Department of Experimental and Clinical Physiology, Medical University of Lodz, Łódź, Poland
Adres do korespondencji: Dr hab. n. med. Adam Wysokiński, Klinika Psychiatrii Wieku Podeszłego i Zaburzeń Psychotycznych, Uniwersytet Medyczny w Łodzi, ul. Czechosłowacka 8/10, 92-216 Łódź, tel.: +48 42 675 73 72, faks: +48 42 675 77 29, e-mail: adam.wysokinski@umed.lodz.pl
Psychiatr Psychol Klin 2019, 19 (2), p. 143–148
DOI: 10.15557/PiPK.2019.0014
STRESZCZENIE

Cel: Leptyna jest wytwarzana przez tkankę tłuszczową i zmniejsza wagę ciała poprzez zmniejszenie apetytu i zwiększenie metabolizmu. Pacjenci leczeni lekami przeciwpsychotycznymi często borykają się z wywołanym leczeniem przyrostem masy ciała, co prowadzi do innych komplikacji metabolicznych. Osoby otyłe nierzadko mają stan leptynooporności, który określa się jako obecność podwyższonego stężenia leptyny pomimo otyłości. W niniejszej pracy oceniona została leptynooporność u osób ze schizofrenią w porównaniu z osobami zdrowymi o podobnym składzie ciała. Metody: Oznaczono stężenia leptyny w surowicy na czczo i parametry składu ciała u 30 osób z rozpoznaniem schizofrenii i 30 zdrowych, dopasowanych pod względem wieku i płci. Obie grupy miały porównywalną ilość tłuszczu i beztłuszczowej masy ciała. Oporność na leptynę mierzono jako stosunek wydatku energii spoczynkowej (resting energy expenditure, REE; obliczony na podstawie wyników składu ciała) i stężenia leptyny. Wyniki: Nie stwierdzono różnicy w stężeniu leptyny w surowicy między pacjentami a grupą kontrolną; nie było również różnic między mężczyznami w grupie schizofrenii i w grupie kontrolnej oraz między kobietami w grupie schizofrenii i w grupie kontrolnej. Kobiety miały istotnie wyższe stężenie leptyny w grupie schizofrenii, w grupie kontrolnej i całej badanej próbie (p < 0,001 dla wszystkich porównań). REE był porównywalny między obiema grupami. Uzyskano wyższy wskaźnik REE u mężczyzn w całej próbie badawczej i w obu grupach badawczych (p < 0,001 dla wszystkich porównań). Stosunek REE:stężenie leptyny nie różnił się między obiema grupami. Ponadto stosunek REE:stężenie leptyny był istotnie statystycznie wyższy u mężczyzn w grupie schizofrenii, w grupie kontrolnej i całej badanej próbie (p < 0,001 dla wszystkich porównań). Wnioski: Nie stwierdzono różnic w zakresie wartości REE, stężenia leptyny w surowicy na czczo i nasilenia leptynooporności. Pewne różnice w zakresie leptynooporności pomiędzy pacjentami ze schizofrenią a zdrowymi osobami mogą jednak odgrywać rolę w przyroście masy ciała indukowanym lekami przeciwpsychotycznymi.

Słowa kluczowe: schizofrenia, leptynooporność, skład ciała, zespół metaboliczny