Meandry konceptualizacji. Część 2. Czy historia życia pacjenta ma coś wspólnego z jego przekonaniami?
Krzysztof Piórowski1,2, Artur Kołakowski2,3, Jeremi Strzałek4
Affiliacja i adres do korespondencjiW artykule poruszono temat roli przeszłych doświadczeń i relacji pacjenta, zwłaszcza tych z okresu dzieciństwa, w kształtowaniu się jego przekonań na temat siebie, innych ludzi i świata. Historia życia pacjenta daje często odpowiedź na pytanie, co mu się przydarzyło oraz dlaczego i w jaki sposób wpłynęło to na powstanie trudności i/lub zaburzenia, z którym zgłosił się na terapię. Skuteczna terapia poznawczo-behawioralna wymaga między innymi zrozumienia znaczenia doświadczeń i przeszłych relacji pacjenta, szczególnie z ważnymi dorosłymi i rówieśnikami. Warto skupić się na obszarach związanych z wychowaniem i domem rodzinnym, na relacjach tam panujących oraz na obszarach relacji i radzenia sobie w szkole oraz budowaniu relacji z rówieśnikami. To właśnie na podstawie tych doświadczeń i relacji zaczynają kształtować się przekonania pacjenta na temat siebie, świata i innych ludzi. W artykule podano i omówiono przykłady stylów radzenia sobie z przekonaniami w terapii poznawczo-behawioralnej. Przedstawiono również przykłady analizy z historii życia pacjenta. Artykuł może być wykorzystany w zależności od potrzeb zarówno do rozumienia pacjenta podczas prowadzenia psychoterapii indywidulanej, jak i do opracowywania konceptualizacji przypadku w formie pracy pisemnej.




