Wprowadzenie i cel: Niniejsze badanie miało na celu zbadanie głębi relacyjnej jako kluczowego wskaźnika rozwoju procesów grupowych podczas pięciodniowego treningu interpersonalnego. Autorzy skoncentrowali się na tym, jak doświadczenia uczestników związane z głębią relacyjną zmieniały się z dnia na dzień w trakcie całego procesu. Dodatkowo sprawdzono, czy określone cechy relacyjne – takie jak otwartość, empatia i zrozumienie – mogą odgrywać rolę wczesnych predyktorów głębi relacyjnej w kolejnych dniach treningu. Materiał i metody: Dane zebrano od 278 dorosłych uczestników, którzy codziennie przez pięć dni wypełniali Skalę Częstości Doświadczania Głębi Relacyjnej (Relational Depth Frequency Scale, RDFS). Aby zbadać trendy w czasie i zależności predykcyjne między dniami, zastosowano analizę wariancji z powtarzanymi pomiarami (ANOVA) oraz krokową regresję wielokrotną. Wyniki: Postrzegana głębia relacyjna istotnie wzrosła w czasie, F(4, 268) = 262.34, p < 0.001, η² = 0.797, wykazując wyraźny trend liniowy. Jednak analizy regresji wykazały, że cechy relacyjne z poprzednich dni miały ograniczoną moc predykcyjną. Tylko wybrane aspekty – takie jak „zrozumienie” w dniu 1 i „otwartość” w dniu 3 – okazały się istotnymi predyktorami późniejszej głębi relacyjnej, lecz ogólny poziom wyjaśnionej wariancji nie przekroczył 10%. Wnioski: Wyniki potwierdzają skuteczność grupowego treningu interpersonalnego w pogłębianiu doświadczenia relacyjnego. Jednocześnie wskazują na kontekstualny i emergentny charakter głębi relacyjnej, która wydaje się w mniejszym stopniu zależna od wcześniejszych stanów relacyjnych, a w większym – od dynamiki obecnej chwili.

głębia relacyjna, trening interpersonalny, proces grupowy, badanie dzienniczkowe, bliskość psychologiczna