Ocena interwencji psychologicznej SSET (Support for Students Exposed to Trauma – wsparcie dla uczniów dotkniętych traumą): wielowymiarowe wskaźniki zmian u młodzieży z doświadczeniem traumatycznym
Nayyab Khurshid1, Sajida Naz2
Affiliacja i adres do korespondencjiWprowadzenie i cel: W pracy przedstawiono wyniki klastrowego randomizowanego badania kontrolowanego oceniającego skuteczność interwencji Support for Students Exposed to Trauma (SSET) przeprowadzonej wśród młodzieży z doświadczeniem traumy uczęszczającej do szkół publicznych w pakistańskim regionie Azad Dżammu i Kaszmir. Ze względu na niestabilność polityczną, eskalację konfliktów zbrojnych, katastrofy oraz długotrwałe przesiedlenia dzieci w tym regionie są bardziej narażone na wystąpienie problemów psychologicznych. Dziesięciotygodniowa interwencja została opracowana w celu przeciwdziałania głównym trudnościom związanym z traumą poprzez zastosowanie ustrukturyzowanych technik opartych na dowodach naukowych, dostosowanych do warunków placówek edukacyjnych o ograniczonych zasobach. Materiał i metody: Łącznie 131 uczniów w wieku 10–16 lat przydzielono do klastrów interwencyjnych lub kontrolnych. W celu oceny skuteczności programu SSET mierzono pięć obszarów wynikowych – objawy stresu pourazowego, dystres psychologiczny, problemy behawioralne i emocjonalne, postrzegane wsparcie społeczne oraz rezyliencję – przed rozpoczęciem interwencji, po jej zakończeniu oraz podczas 3-miesięcznej obserwacji kontrolnej. Wskaźniki te wybrano na podstawie teoretycznych założeń programu SSET, opartych na podejściu poznawczo-behawioralnym oraz uwzględniającym specyfikę traumy. Każdy z obszarów odnosi się do określonych zdolności emocjonalnych i interpersonalnych, które zgodnie z założeniami programu powinny ulec zmianie na skutek interwencji. Wyniki: Analiza statystyczna przeprowadzona z wykorzystaniem mieszanej analizy wariancji (mixed-design ANOVA) wykazała istotną statystycznie poprawę we wszystkich pięciu ocenianych wskaźnikach w grupie interwencyjnej. Co szczególnie istotne, redukcji objawów zespołu stresu pourazowego, problemów emocjonalnych i behawioralnych oraz dystresu psychicznego towarzyszył wzrost postrzeganego wsparcia społecznego i rezyliencji. Wnioski: Uzyskane wyniki dostarczają istotnych dowodów na skuteczność opisywanej interwencji oraz wskazują, że szkoły w regionach o ograniczonych zasobach mogą odgrywać kluczową rolę we wdrażaniu wczesnych interwencji psychologicznych.






