Artykuł dotyczy teoretycznej analizy funkcjonowania osób z zaburzeniami ze spektrum autyzmu, u których diagnozę postawiono w wieku dorosłym. Zawiera on krótki opis głównych problemów psychicznych obserwowanych u osób z późną diagnozą autyzmu, opis ogólnych wskaźników skuteczności i efektywności metod terapii poznawczo-behawioralnej oraz propozycje ogólnych standardów niezbędnych dla skutecznej terapii afirmującej neuroróżnorodność. Prezentowany tekst może stanowić punkt wyjścia dla obecnie bardzo potrzebnych badań empirycznych dotyczących terapii afirmujących neuroróżnorodność.

wskaźniki skuteczności, standardy terapii, dorośli, późna diagnoza, zaburzenia ze spektrum autyzmu